AMA ENSEYE VURULMAZ Kİ

rıfkının sevgilisi üniversitede okuyordu.rıfkı bir gün sevgilisinin bir dersine girdi.ders böle entel bir dersti.hoca felsefeden giriyor,sosyolojiden çıkıyor,bir de arada güncel politik göndermeler yapıyordu.ders arası rıfkı ensesine şiddetli bir tokat yedi.gözlüklü uzun saçlı küpeli bir çocuk 'sen ne anlarsın olum böle şeylerden' diye gülerek rıfkıyla dalga geçti.rıfkı birden ayağa fırladı.ağlamak üzereydi.gözleri yaşarmıştı.ağlamamak için kendini tuttuğundan dudakları titriyordu.ve en sonunda koyverdi kendini.ağlıyor ve bağrıyordu:''neden öle diyosun olm ben de okuyorum kitap falan,gazete de okuyorum.'' rıfkı gerçekten de okuyordu ama reyben gözlükleri,dar tshirtleri,jöleli saçları,kasım kasım yürümeleri yüzünden hiç okuduğu anlaşılmıyordu.hep bu sorunu yaşamıştı.insanlar görünüşüne bakıp aldanıyorlardı.rıfkı ağlaya ağlaya koşarak sınıfı terk etti.çok incinmişti.ensesi hala kırmızıydı...